Kurti uron 28 Nëntorin: Nuk ka komb tjetër në botë që fati i tij të jetë ndërthurur kaq pazgjidhshmërisht me një datë…
Kurti uron 28 Nëntorin: Nuk ka komb tjetër në botë që fati i tij të jetë ndërthurur kaq pazgjidhshmërisht me një datë të caktuar
Kryeministri në detyrë i Kosovës ka uruar shqiptarët për 28 nëntor.
Kurti ka shkruar se nuk dihet të ketë një tjetër komb në botë që fati i tij të jetë ndërthurur kaq pazgjidhshmërisht me një datë të caktuar ashtu siç gërshetohet data 28 Nëntor me fatin e kombit tonë.
Kurti ka përmendur vitin 1443, kur u ngrit flamuri Kastriotëve në Krujë, duke udhëhequr rezistencën kundër Perandorisë Osmane, pastaj shumë shekuj më vonë shpallja e pavarësisë më 28 nëntor 1912, kur flamuri shqiptar u ngrit në Vlorë.
Në po këtë datë, në vitin 1955, në kullat e Jasharëve në Prekaz lindi Kryekomandanti i UÇK-së, Adem Jashari, njeriu që do të vihej në ballë të luftës për lirinë e Kosovës, shkruan Kurti.
Ai përmend se po ashtu, më 28 nëntor të vitit 1997, UÇK-ja, për herë të parë, doli publikisht për t’ia bërë me dije botës se ky popull ishte i gatshëm të bënte çdo flijim dhe nuk do të hiqte dorë kurrë nga lufta për liri.
Postimi i plotë:
Nuk dihet të ketë një tjetër komb në botë që fati i tij të jetë ndërthurur kaq pazgjidhshmërisht me një datë të caktuar ashtu siç gërshetohet data 28 Nëntor me fatin e kombit tonë. Kjo ditë e 28-të e muajit të njëmbëdhjetë vërtet ishte një aksident historik i vitit 1443, por një aksident i këtillë, i përsëritur me kaq ngulm përgjatë historisë, doemos u kthye dhe u bë një shenjë e shenjtë e kalendarit tonë kombëtar. Në këtë datë, mbi Kështjellën e Krujës, u ngrit flamuri kuq e zi i Kastriotëve, që u kthy e u bë edhe flamur yni kombëtar. Kështu nisi rrugëtimi i nëntorëve tanë që erdhën e u lidhën si hallka të një zinxhiri të pashkëputshëm, duke shënuar jo vetëm data kalendari, por edhe rrugën e lirisë sonë.
Pas shumë shekujsh, më 28 nëntor 1912, ky flamur u ngrit prapë në Vlorën e Labërisë, kur u shpall mëvetësia e Shqipërisë së sotme Administrative. Ky ishte Nëntori ynë i Dytë. Në këtë shpallje u njëmendësua një pjesë e projektit larpamës të Sami Frashërit, i cili kishte paraparë një Shqipëri në kufijtë e përafërt të katër vilajeteve. Ai theksonte qartë që “qëllimi i vetëm i shqiptarëve është të ruajnë Shqipërinë të mos copëtohet prej të huajve, të mbajnë gjuhën e kombësinë e tyre”. Por kjo, për fat të keq, në atë kohë u arrit vetëm pjesërisht. Për më tepër, në kujtimet e tij, në përvjetorin e parë të pavarësisë, në vitin 1913, Luigj Gurakuqi shprehej se “në jetën e kombevet, si edhe në jetën e njerëzve ndodhin hera-herë disa rasa të paprituna, që trazojnë rrjedhën e punëve dhe shkaktojnë disa ngjarje, që as nuk pritej, as nuk shpresohej të ndodhnin. Ashtu kishte ngjarë në vitin 1912, mot i mbushur me mjerime e me pësime, por që, në mes të trazimeve e të ligave të panjohura, kishte sjellë edhe nji send të pashpresuar e të paçmueshëm, dmth. lirinë, bashkimin dhe pavarsinë e Atdheut!”
Megjithëkëto, historia e nëntorëve tanë nuk mbaron këtu. Në po këtë datë, në vitin 1955, në kullat e Jasharëve në Prekaz lindi Kryekomandanti i UÇK-së, Adem Jashari, njeriu që do të vihej në ballë të luftës për lirinë e Kosovës. Po ashtu, më 28 nëntor të vitit 1997, UÇK-ja, për herë të parë, doli publikisht për t’ia bërë me dije botës se ky popull ishte i gatshëm të bënte çdo flijim dhe nuk do të hiqte dorë kurrë nga lufta për liri. Gjithë këto përpjekje, luftëra e flijime të atdhetarëve shqiptarë nëpër shekuj janë kurorëzuar sot me Shqipërinë e pavarur dhe me Kosovën e pavarur.
Natyrisht, si komb evropian, sytë i kemi të kthyer kah e ardhmja, kah një Nëntor i Tretë, që duhet të vijë nëpërmjet përpjekjeve tona, punës dhe përkushtimit tonë të vazhdueshëm. Ky Nëntor i Tretë, edhe nëse nuk do të bjerë në këtë ditë, edhe nëse nuk do të jetë muaj i nëntorit, ne mund ta pagëzojmë që sot si 28 Nëntori ynë i Tretë. Atëherë amaneti i të gjithë atdhetarëve shqiptarë, të gjallë e të vdekur, do të përmbushet. Urojmë që kjo ditë të vijë sa më shpejt!
Vëllezër shqiptarë e motra shqiptare, kudo që gjendeni, mes familjeve e miqve tuaj, në këtë ditë gëzimi e feste:
Gëzofshi 28 Nëntorin, Ditën e Flamurit!
Kurti čestita 28. novembar: Ne postoji drugi narod na svijetu čija je sudbina tako neraskidivo isprepletena s jednim određenim datumom
Premijer u tehničkom mandatu Kosova čestitao je Albancima 28. novembar.
Kurti je napisao da nije poznato da postoji drugi narod na svijetu čija je sudbina toliko neraskidivo povezana s jednim datumom, kao što se 28. novembar isprepleće sa sudbinom našeg naroda.
On je spomenuo 1443. godinu, kada je na tvrđavi u Kruji podignut kastriotski barjak, predvodeći otpor Osmanskom carstvu, a zatim, mnogo stoljeća kasnije, proglašenje nezavisnosti 28. novembra 1912. godine, kada je u Valoni podignuta albanska zastava.
Na isti datum, 1955. godine, u kuli porodice Jashari u Prekazu rođen je komandant OVK-a, Adem Jashari, čovjek koji će stati na čelo borbe za slobodu Kosova, piše Kurti.
Također spominje da je 28. novembra 1997. godine OVK po prvi put javno istupila, dajući do znanja svijetu da je ovaj narod spreman na svaku žrtvu i da nikada neće odustati od borbe za slobodu.
Cijela objava:
Ne zna se da postoji drugi narod na svijetu čija je sudbina tako neraskidivo povezana s jednim određenim datumom, kao što se datum 28. novembra isprepleće sa sudbinom našeg naroda. Taj 28. dan jedanaestog mjeseca bio je zapravo historijska slučajnost 1443. godine, ali slučajnost koja se, ponavljana s tolikom upornošću tokom historije, neminovno pretvorila u sveti znak našeg nacionalnog kalendara. Na ovaj datum, na tvrđavi u Kruji, podignut je crveno-crni barjak Kastriota, koji se kasnije pretvorio i u našu nacionalnu zastavu. Tako je počeo put naših novembara, koji su se nizali kao karike jednog neraskidivog lanca, obilježavajući ne samo datume, već i put naše slobode.
Nakon mnogo stoljeća, 28. novembra 1912. godine, ta ista zastava ponovo je podignuta u Valoni, kada je proglašena nezavisnost današnje administrativne Albanije. To je bio naš Drugi Novembar. Tim proglašenjem ostvario se dio vizije Sami Frashërija, koji je zamišljao Albaniju u okvirnim granicama četiri vilajeta. On je jasno isticao da je “jedini cilj Albanaca da sačuvaju Albaniju od komadanja od strane stranaca, te da očuvaju svoj jezik i narodnost”. Ali to je, nažalost, tada ostvareno samo djelimično. Štaviše, u svojim sjećanjima, na prvu godišnjicu nezavisnosti 1913. godine, Luigj Gurakuqi je napisao da se “u životu naroda, kao i u životu ljudi, ponekad dešavaju neočekivane situacije koje poremete tok događaja i uzrokuju pojave koje se nisu ni očekivale ni nadale. Tako se dogodilo 1912. godine, godini ispunjenoj nevoljama i stradanjima, ali koja je, usred nepoznatih nedaća, donijela nešto neočekivano i neprocjenjivo – slobodu, jedinstvo i nezavisnost Domovine!”
Ipak, historija naših novembara ne završava se tu. Na isti datum, 1955. godine, u kuli porodice Jashari u Prekazu rođen je komandant OVK-a, Adem Jashari, čovjek koji će stati na čelo borbe za slobodu Kosova. Također, 28. novembra 1997. godine, OVK je prvi put javno istupila kako bi svijetu stavila do znanja da je ovaj narod spreman na svaku žrtvu i da nikada neće odustati od borbe za slobodu. Sve te borbe, napori i žrtve albanskih patriota kroz stoljeća danas su okrunjeni nezavisnom Albanijom i nezavisnim Kosovom.
Naravno, kao evropski narod, naš pogled je usmjeren ka budućnosti, ka Trećem Novembru, koji treba da dođe zahvaljujući našem radu, trudu i posvećenosti. Taj Treći Novembar, čak i ako ne bude padao na ovaj datum, čak i ako ne bude u mjesecu novembru, već danas možemo nazvati našim Trećim 28. novembrom. Tada će se ispuniti amanet svih albanskih patriota, živih i mrtvih. Neka taj dan dođe što prije!
Braćo i sestre Albanci, gdje god da ste, među porodicom i prijateljima, na ovaj dan radosti i praznika: Sretan vam 28. novembar, Dan zastave!